Fan Klub - Zdravko Colic
 
 
Zdravko Colic - Fan Klub
Pocetna
O klubu
Clanovi
Licna karta
Biografija
Diskografija
Novosti
Intervjui
Izjave
Forum
Fotografije
Upoznavanje
Utisci
Download
Ostavite poruku
Chat
Kontakt
 
 
 

Skoplje 25.12.2010.

 
 

nazad

Sala Boris Trajkovski, Skoplje

 

****Uskoro ostatak slika****

 

Здравко е мојот омилен пеач и доколку не беше така јас немаше да одам на концертот и немаше да бидам дел од фан клубот.
Се започна кога во еден наш дневен весник пишуваше дека агенцијата Гуливер ќе организира повеќе концерти како и овој на Здравко Чолиќ. Тогаш започнаа одбројувањето на деновите до концертот, и договорите околу тоа кој се од фан клубот ќе присуствува на концертот и тоа кој ќе го донесе транспарентот. Уште на почетокот се знаеше дека ке одиме јас, Тања и Светле, но подоцна се пријавија и Оља и Савета која во еден момент ни откажа но сепак дојде. Дојде и уште еден член за кој дознавме дека ќе дојде само неколку дена пред концертот тоа беше Ивана.

 

Ana i Čola (25.12.2010.)

(+ Kliknite na sliku za uvećanje )

25.12. – Сабота - Пристигнаа гостите од Србија

Околу 9.30h пристигнаа нашите гости од Србија Оља, Савета и Ивана. Нив беше да ги пречека Тања која ги прошета низ Скопје почнувајќи од маалото во кое што живее, гратскиот плоштад па се до старата чаршија. Малку подоцна по шетањето кај Тања пристигна уште еден член од фан клубот тоа беше Светле која дојде од Охрид.

25.12. - 17.00h – Припреми за концерот

Полека почнав да се подготвувам за концертот. Целата бев збунета бидејќи одам на концерт на мојот омилен пеач, а и дека ќе запознаам дел од членовите на фан клубот.

25.12. - 17.30h

Веќе бев спремна за концертот кој почнува во 21.00 часот. Решив да и се јавам на Тања за да знам во колку часот ќе одиме во салата. За среќа бев подготвена бидејќи Тања ми рече 5 минути пред 18.00 часот пред службениот влез бидејќи во 18.00 часот пристигнуваат и бендот и Чола. Веднаш излегов за да стигнам на време. Најважнните работи беа кај мене “картата“ и апаратот кој го купив истиот ден специјално за концертот.

25.12. 18.00h

Важно беше да стигнеме на време за да може веднаш да влезме. Додека стоевме надвор пред влезот пристигна еден црн добро познат автомобил. Од автомобилот излегоа двајца, еден од нив беше и Здравко кој набрзина влезе во салата. Веднаш по него влеговме и ние.

 

(+ Kliknite na sliku za uvećanje )

 

25.12. - 18.15h

Веднаш само што влеговме започна и тонската проба. Тоа беше нешто што не може да се опише со зборови нешто што мора да се доживее. Здравко и бендот на бината, а ние од страна гледаме. Салата празна се слушаше само музиката и гласот на Чола. Веднаш почнавме да сликаме и снимаме бидејќи тоа не се гледа секој ден. Во еден момент Здравко ја зема гитарата и почна да свири тоа беше песната “Кад погедаш ме преко рамена“. Искрено јас многу се израдував кога видов дека ке свири со гитара на концертот.

25.12. - 18.30h

Пробата заврши, Здравко си отиде од бината. На нас ни остана само да застанеме во првиот ред, да го наместиме транспарентот и да чекаме. Но се сретнавме со дел од членовите од бендот тоа беа Паја, Жика и Драган. Седевме со нив и се дружевме, но за кратко време ги напуштивме за да можат да се подготват за концертот.

25.12. - 19.10h

Се вративме на своето место. Почнавме да го местиме транстпарентот, одеднаш се појави господинот Пахуља кој ни помогна да го поставиме транспарентот.
Се беше подготвено па решивме да се сликаме.Прашавме како може после концертот да дојдеме до Здравко за да се сликаме тој се насмевна и ни рече дека ќе дојде по нас. Сите бевме среќни за тоа. Почнаа да ги дуваат балоните. Јас отидов и земав осум балони кои ги закачивме на оградата лево и десно од транспарентот по четири од секоја страна. Почнаа да доаѓаат новинарите кои веднаш го воочија нашиот транспарент и почнаа да не сликаат.

25.12. - 19.45h

Вратите се отворија, но првиот ред беше зафатен од наша страна. Набрзо првите неколку реда беа зафатени од фановите кои беа дојдени порано.

25.12. - 20.30h

Партерот беше полн сите со нетрпение го очекуваа почетокот на концертот. Трибините полека се полнеа но сеуште имаше празни места.

25.12. - 21.00h

Дојде времето кое беше предвидено за почеток на концертот. Се пополнуваа и последните слободни столчиња на трибините. Луѓе имаше и на скалите. Мала беше салата за да ги собере сите фанови на Здравко.

25.12. - 21.30h

Светлата беа изгасени членовите на бендот излегоа на сцената. Одеднаш се слушнаа разни крици, свирежи и ракоплескање. Најпосле излезе и Здравко на бината тоа беше моментот кој сите го очекувавме. Здравко како и секогаш модерно облечен и расположен за дружење и пеење. Концертот започна со песната “Синоќ ниси била ту“ потоа продолжи со неговите вечни хитови “Гори ватра“, “Продужи даље“ , “ Е драга, драга “ . Уживавме во секоја песна - како и секогаш одлично отпеана од страна на Здравко. Дојдоа на ред и новите песни од албумот “Кад погледаш ме преко рамена“ прва беше “Дајте нам свега“ па потоа и “Љубавници“ , “Кад погледаш ме преко рамена“ која за жал ја отпеа без гитара, “ Јави се, јави се “. Во првиот дел од концертот се најде и нашата химна “ Једина “ на која му ги дадовме нашите рози на Здравко. Првиот дел од концертот заврши со песната “ Главо луда “. За време на песната можеше да се осети неверојатната енергија која произлегуваше од Здравко.

 


25.12. - 22.50h

По првиот одличен дел од концертот следеше мала пауза за одмор. Не се знаеше кој ќе биде гостин, но дознавме. Тоа беше Жаре Бербер оној кој ја имаше честа да направи итервју со најголемата ѕведа на овие простори, а и пошироко Здравко Чолиќ. Тој отпеа три песни, потоа следеше танчерска група, но и тие завршија брзо.

25.12. - 23.15h

Сите со нетрпение го чекаа и вториот дел од концертот кој започна со песната “Ноќ ми те дугује“. Публиката во еден глас пееше со Чола една стара песна – “Загрли ме “. Потоа следуваше и мојата омилена песна “Ти можеш све ал једно не“. Како и уште една добро позната стара песна “ Маслинасто зелена “. Отпеа уште две песни од новиот албум “Пролазе неке слике “ и песната на која многу и се израдував “Мени нико не треба “. Вториот дел од концертот беше доста напорен бидејќи имаше дванаесет брзи песни една по друга. Дојде и крајот на концертот Здравко беше два пати вратен на бината од страна на публиката.

26.12. - 00.40h

Последна на концертот беше песната која според многу луѓе е најголемиот хит и најубавата балада на Здравко “Ти си ми у крви“. Спектакуларниот концерт заврши, Здравко се поздрави со својата публика и ја напушти бината. Тој беше испратен со овации. За жал заврши уште еден концерт.

 

26.12. - 01.40h

Веќе еден час чекаме да не прими Здравко. Но кога дојдовме на ред ние да влеземе господинот Пахуља на луѓето од обезбедување им рече дека е готово дека не може никој повеќе да се слика. Во еден момен помислив дека сепак мојот сон нема да се оствари, но кога господинот Пахуља излезе од соблекувалната и кога не виде се сети дека се договори со нас па не пушти да влеземе. Здравко веќе беше спремен да си оди беше облечен, но кога виде дека треба уште да се слика ја соблече својата јакна и не поздрави сите по ред. Некои од нас што имаа слика со Здравко му ја дадоа да им се потпише. Заврши и тоа следуваше подарокот за Здравко, тоа беше ланче со Македонски Рубин. На Здравко му се допадна и го зема. Дојде редот да се сликаме прво се сликавме сите заедно – цел фан клуб заедно со Здравко. Дојде и мојот ред да се сликам. Бидејќи прв пат бев толку блиску до Здравко бев и малку збунета. Застанав до него и се сликавме , но кога завршија сите јас повторно застанав да се сликам но сега бев по опуштена и го гушнав. Тоа беше најубавиот дел од целиот концерт. Кога завршивме сите со сликање му ја дадов мојата пропусница да ми ја потпше, веќе бев опуштена но доцна беше дојде време да си одиме. Се поздравивме и ни честиташе нова година.

Целиот концерт и дружењето по концертот со Здравко се две работи што никогаш нема да ги заборавам. Едно феноменално искуство.

26.12. - 02.15h

Ни остана уште една работа да завршиме – да и честитаме роденден на Оља. По концертот отидовме кај Тања, сите седевме и зборевме за концертот. Кога одеднаш се појави Тања со тортата на која пишуваше “Среќен Роденден Оља од Фан Клубот на Здравко Чолиќ “. Оља беше изненадена и среќна. Покрај концертот и честитката од Здравко за роденден доби подарок и од членовите на фан клубот.

 

26.12. - 13.45h

Повторно се собравме кај Тања да ги собереме сликите од концертот на едно место, да размениме мислења и впечатоци од концертот.

Тоа беше прекрасно дружење со членовите од фан клубот.

 

Hvala Ani iz Skoplja!

 

 

Saveta i Čola (25.10.2010.)

(+ Kliknite na sliku za uvećanje )

Prošlo je samo dve nedelje od koncerta u Beču,a ja ponovo pakujem kofere. Baš kao u pesmi: ”Hej gradovi,kud li me vode ovi drumovi?”, put me vodi na razne strane, ovaj put ka makedonskoj prestonici Skoplju. Sve je počelo kada smo Olja, Ica i ja sele u autobus 24.12. 2010. i iz Novog Sada krenule u Makedoniju. Jako sam se radovala tom putovanju jer sam od mnogih čula da Skoplje jako podseća na moje omiljeno Sarajevo. Putovale smo nepunih 12 sati u užasnom autobusu, ali nema veze, itekako se isplatilo.
U rano jutro 25. decembra stigli smo u makedonsku prestonicu. Na stanici nas je dočekala naša draga drugarica Tanja i povela u svoj dom. Kod Tanje u kući je vladala prava porodična atmosfera. Na vratima nas je dočekala njena preslatka kćerka Marija i sin Ivan koji je još mali pa se malo postideo od tolikih gostiju. Kasnije nam se pridružio i njen muž Igor, koji je takođe jako simpatičan i prijatan čovek. Tanjina kuća je slatko i ukusno uredjeno porodično gnezdo porodice Varadivov čiji su nas članovi ljubazno primili u svoj dom.
Raskomotile smo se, sele, pričale. Tanja je odmah kao i svaka dobra domaćica skuvala kafu i poslužila doručak-vruću, hrskavu pitu.
Slatko smo se najele, sredile i krenule u obilazak grada. Obišle smo staru skopsku čaršiju, predivan trg, videli Vardar. Moram reći da je Skoplje divan grad i da zaista mnogo podseća na Sarajevo. Šetale smo sve dok nije bilo vreme za ručak. Vratile smo se kući, ručale Tanjine predivne sarmice i polako počeli da se spremamo za koncert. Usledilo je tradicionalno tuširanje, oblačenje, šminkanje. “Cipelice, bluzice…pomadice, parfemi”
Ubrzo su stigle Ana I Svetlana, drugarice iz Makedonije, konačno smo se i sa njima upoznali.
Negde oko 17:30h krenuli smo put dovrane “Boris Trajkovski”.
Samo što smo stigli do ulaza pogledala sam na levo i ugledala vrlo dobro znani automobil kako se približava. Bio je to Čola i njegov menadžment, upravo su stizali na probu. Svi smo bili oduševljeni što ih vidimo. Tada je stigao i bend, kratko smo popričali I ušli u halu na probu. Stali smo pored bine i slušali bend kako vežba pojedine kompozicije i u jednom momentu na binu je došao Čola! Svi smo bili uzbuđeni i sa nevericom gledali u njega, on je uzeo gitaru i počeo : “Kad pogledas me preko ramena” I u tom trenutku za nas je poceo koncert!
Pevali smo, igrali,bilo je super! Sledeću je zapevao “Sto puta”, takođe smo igrali i pevali i Čola je tada primetio svoje fanklubovce pored bine i slatko se nasmejao. Posle te pesme on se vratio u garderobu, proba je završena, a mi smo krenuli ka “našem mestu”, prvom redu da se smestimo i postavimo transparent.
U tome nam je pomogao gospodin Zoran Pahulja, čovek iz Čolinog menadžmenta koji je bio oduševljen što smo došli i na ovaj koncert. Namestili smo transparent, zauzeli svoja mesta i odbrojavanje do početka koncerta je moglo da počne!

Oko 21:30h bend je izašao na binu, poćelo je poćelo!!!!
Seli su na svoja mesta, počeli su prvi taktovi pesme “Sinoć nisi bila tu”, Čola je onako u svom stilu istrčao na pozornicu a vrisak publike se prelomio salom. Svi su pevali, igrali, uživali u zvonkom glasu najveće zvezde bivše Jugoslavije. Ređali su se hitovi, cela sala je bila ispunjena nekom neobjašnjivom pozitivnom energijom koja se širila od Ćole ka publici u svakom stihu, svakoj reči… Na momente sam se okrenula i iza leđa ugledala više od 10.000 ljudi koji se njišu u jednom taktu i na usnama imaju iste reči! Neverovatno! Malo je reći da je bilo prelepo! Koncert je trajao nešto više od tri sata, na tri sata svi smo zaboravili na našu svakodnevicu i sa Čolom se vinuli do neba i dotakli zvezde… Koncert je završen Zdravkovim dubokim naklonom publici i velikim ovacijama za omiljenog pevača.
Mi smo onako još u šoku, sa mislima punim snova odvezivali transparent, skupljali svoje stvari i polako se vraćali u realnost.
Popili smo hladno piće da se osvežimo i krenuli ka garderobi.
Tamo smo čekali pred vratima, a društvo su nam pravili divni muzičari iz Čolinog benda. Šalili smo se, časkali, slikali se. Ubrzo je izašao gospodin Pahulja i uveo nas kod Zdravka. Bili smo van sebe od sreće, nešto se prelomilo u meni, skupila sam hrabrost i odlučno krenula napred. “Jedna za drugom” kao u pesmi, redom smo ulazile u garderobu. Čola nas je sa osmehom dočekao, sve nas zagrlio, poljubio. Videlo se da nam se jako obradovao što nam je bilo jako drago. Pozdravili smo se kao dobri, stari prijatelji, slikali se, prvo grupno, onako kao “đaci sa razrednim starešinom” i posle pojedinačno. Zatim nam je podpisivao slike iz Sarajeva i smejao se dok ih je gledao. Nakon toga smo kratko popričali sa njim, čestitali mu predstojeće praznike kao i on nama i krenuli smo kući.
Na odlasku smo jos malo popričali sa bendom pred ulazom, kad odjednom vidimo Čolu kako seda u kola i kreće. U sekundi sam dobila ideju da mu mašemo i rekla sam to ostalima. Mahali smo mu, on je to primetio i mahao je i on nama sve do skretanja. Uz mahanje slao nam je i poljubce i stiskao sirenu u autu.
Kakav je to čovek, Bože! Kad mislimo da nas ničim više ne može iznenaditi, on nam priredi nešto što nas još više ostavi bez daha!
Mozda zvuči kao otrcana fraza, ali Čola se zaista može opisati samo u jednoj reči - LEGENDA i to je sasvim dovoljno.

Onako pune utisaka sele smo u kola i otišli u naš smeštaj - kod Tanje kuci. Tamo smo proslavili rođendan naše drugarice Olje, još malo pričali o svemu što se dogodilo i otišli na počinak. Još sutradan smo sabirali utiske, a već narednog jutra bilo je vreme da pođemo kući, u našu svakodnevicu. Na stanici tužan i emotivan rastanak sa našom sjajnom domačicom Tanjom uz obećanje da ćemo se uskoro ponovo videti,samo moramo čekati da Čola odredi datum! Celim putem kroz glavu su “Prolazile neke slike”…
Sve je bilo divno, čak mi je na momente došlo da uštinem samu sebe i proverim da li se sve to stvarno dešava.
Jako dugo ću pamtiti ovo predivno druženje, divan grad, odličan koncert i nezaboravni susret sa “Suncem našeg neba”.

Hvala Saveti iz Šida!

 

Slike

Uživajte!

 

Hvala Oliveri iz NS!

 

 

 

 
  Fan Klub Zdravka Colica  
  Početna | O klubu | Članovi | Lična karta | Biografija | Diskografija | Novosti | Intervjui | Izjave | Forum | Fotografije
Upoznavanje | Utisci | Download | Stavite poruku | Chat | Kontakt
 
  Web design by EuropeDesign d.o.o.